من به اندازه ی ماهی كه شب از درد طلوع روی اندام نفس گير هوا می پاشد تنهايم و چه سخت است نوشتن تنها، كاش يك روز نگاهی به نگاهم برسد پشت آن تكه ی ابری كه از احساس تگرگی به خودش می بالد.